Güzün hazin bir gününde
Sessizce git.
Mümkünse,
Fark ettirmeden.
Mesela…
Parmak uçlarına bas yürürken.
Mutlaka montunu al portmantodan
Üşütür güz bensizken.
İlle de incitmekse niyetin
Son bir mektup bırak ardından.
Süslü veda sözlerinin
Acımasızlığını unutmadan…
Kapıya uzanırken usulca elin
Bir an yüzünü ardına çevir.
Duraksa…
Eski filmlerden kalma
Siyah ve beyaz tonlarda
O en güzel anılar
Bırakmasın kolundan tutarcasına.
Gülümse,
Biraz karışık acıyla
Verilmiş sözler hatırında
Gözyaşların düşerken avuçlarıma
Yeminimizi hatırla…
O yemin ki,
İlahi bir yerden gelen o en kalbi
Beşeri hissin değemeyeceği kadar derindi.
Kalû Belâ’dan kalma bir söz gibi
Sorumluğu büyük, ebedi bir yemindi.
Eyüp Ocak
