YETİŞKİN KILIĞINDAKİ ÇOCUKLAR
KELEBEKLER VE İNSANLAR – II
–Üstün Dökmen’e Ait Aynı İsimli Romanın Tanıtımı-2-
KELEBEKLER VE İNSANLAR – II
–Üstün Dökmen’e Ait Aynı İsimli Romanın Tanıtımı-2-
Ne vara razısın ne yoka talipNe bu dünyaya aitsin ne kendine sahipNefsin şah-ı ekber, kalbin nedense garipZevâl-i maşuk gönlü eyledi…
Mecnun misâli şu hâlime Hoş bir nazar etmez misin? Senden gelen her derdime Razı isem sevmez misin? Hasret ki bir…
Yine o yalnızlık akşamlarından birindeyim…
Dört duvar bir tavan arası,
Kapana kısılmış bir indeyim.
“…Onlar, vergi demiş almıştır, asker demiş almıştır, oy demiş sandık sandık verilmiştir. Hacılar hocalar onlarla birliktir. Kurullar, üyeler emrindedir, kalemler, tüfekler onların dediğini yapmakta, yazmakta ve ateş etmektedir. Halkın sırtına bindikçe binmektedirler…”
Yürüyorum…
Hasret dolu gecenin
Kasvet kokulu yollarında.
Yürüyorum…
Dolunay aydınlığından
Karanlıkların en zifirisine.
Düşer Güneş gökten ufkun çizgisine Alır götürür ışığını da beraberinde Ve akşam çöker sensizliğin şehrine. Havada hafiften bir melankoli kokusu…
Güzün hazin bir gününde
Sessizce git.
Mümkünse,
Fark ettirmeden.