Yürüyorum…
Hasret dolu gecenin
Kasvet kokulu yollarında.
Yürüyorum…
Dolunay aydınlığından
Karanlıkların en zifirisine.
Şimdilerde benim kadar yalnız
Ve en az senin kadar ıssız
Ah bir zamanlar
Birlikte yürüdüğümüz yollar.
Yürüyorum…
Eskimiş bir caddenin
Yıkık dökük kaldırımlarında.
Duyuyorum
Sağır edici çınlamasını sessizliğin.
Uzanabildiğimce kaydırıyorum
Gökte yer tutmuş üç beş yıldızı da.
Korkutmuyor beni artık görkemi karanlığın
Umutlar ki saklıdır yarınlarda!
Ve biliyorum
Güneş, adım adım yaklaşmakta…
Arıyorum…
Yitirilmiş bir benliğin
Kirletilmiş saflığını.
Umuyorum
Yarınların bugünlerden güzel olacağını.
En Sonunda duyuyorum
Sabahı müjdeleyen kuş cıvıltılarını.
Engelleyemez düşüşlerim artık kararlı gidişimi!
Sen anlamasan da olur bu ömürlük bekleyişi!
Yine de ben bekliyorum…
Beraber karşılayacağımız anı güneşi.
Eyüp Ocak
