Ne güzel olurdu, değil mi? Bir sihirli lamba belirse… İçinden cin çıkmazsa sevinirim ama, biraz tedirgin ediyor o beni, teşekkürler.
Falcı Alaaddin Abi ve onun sihirli kartları ile yaptığım fantastik yolculuk için lütfen koltuklarınızı yatay konuma getiriniz.
“Sihirli lamba” artık kendim olayım isteyen bir kadının günlüğüne ağlayarak yazdığı şeylere devam…
Uyarı: Bu yazı kan, ter, gözyaşı ve bolca pul içerir.
Her insanın isminin bir hikayesi vardır. En kötüsü, büyük büyük ninenin ya da hacı dedenin ismini verirler. O da bir hikayedir sonuçta. “Dansöz” Buse’nin de bir hikayesi var…
Artık isminin hakkını vermek isteyen oynak bir kadının günlüğüne ağlayarak yazdığı şeylere devam…
Küçük kız! Korkuyor musun sen yoksa?”
“Yoo, ne korkacağım ki?!”
Bu cılız sesle de kafa tutulmaz ki be küçük kız… Hadi yüzleş artık tüm korkularınla! Seni hapsetmelerine izin verme! Yolda yürü! Yürü! Ticari bekleme yapma!
Yolda korkmadan yürümek isteyen bir kadının günlüğüne ağlayarak yazdığı şeylere devam…
İçindeki sönmek bilmeyen ateşe yıllardır meydan okumuş ama şimdi her şeyi yakmaya yemin etmiş bir kadın… “Kendim” olacağım diye gözü dönmüş… Özgürlüğüne susamış… “Yürek yemiş sanki mübarek” diyeceğiniz kadar cesur olmak isteyen… Bu yolculukta “ateş”ini ne kadar sevdiğini fark eden ama “yakarım Roma’yı da yakarım” gibi iddialı laflardan uzak durmak isteyen… İşte onun günlüğüne ağlayarak yazdığı şeyler…
