Küçük kız! Korkuyor musun sen yoksa?”
“Yoo, ne korkacağım ki?!”
Bu cılız sesle de kafa tutulmaz ki be küçük kız… Hadi yüzleş artık tüm korkularınla! Seni hapsetmelerine izin verme! Yolda yürü! Yürü! Ticari bekleme yapma!
Yolda korkmadan yürümek isteyen bir kadının günlüğüne ağlayarak yazdığı şeylere devam…
İçindeki sönmek bilmeyen ateşe yıllardır meydan okumuş ama şimdi her şeyi yakmaya yemin etmiş bir kadın… “Kendim” olacağım diye gözü dönmüş… Özgürlüğüne susamış… “Yürek yemiş sanki mübarek” diyeceğiniz kadar cesur olmak isteyen… Bu yolculukta “ateş”ini ne kadar sevdiğini fark eden ama “yakarım Roma’yı da yakarım” gibi iddialı laflardan uzak durmak isteyen… İşte onun günlüğüne ağlayarak yazdığı şeyler…
Sanatın insan ruhuna dokunan gücünü her eserinde hissettiren Rukiye Atıcı, yıllardır sürdürdüğü yaratıcı yolculuğunu şimdi bir workshop ile sanatseverlerle buluşturuyor. Hem kendine özgü tekniği hem de renklerle kurduğu güçlü dil sayesinde dikkat çeken sanatçı, bu atölyeyle bilgilerini paylaşmayı ve katılımcılara kendi iç dünyalarını keşfetme fırsatı sunmayı hedefliyor.
Bu röportajda, hem sanatçının kişisel yolculuğuna hem de düzenleyeceği workshopun detaylarına yakından bakıyoruz.
Geçen hafta bugün 29 Ekim Cumhuriyet Bayramıydı. Cumhuriyet 99 yaşına yaşında. Acısıyla tatlısıyla, neşesiyle hüznüyle tam 99 yıl geçti. Cumhuriyet…
Ahmet Hamdi Tanpınar; toplumları, değişen olayları, kişileri düğümler halinde ve sanatsal bir kaygı ile bize sunan önemli yazarlarımızdan biridir. Kadı…
Öfkeli bir adam gibi sokakta yürüyordu. Öfkeli bir adam gibiydi ama öfkeli değildi. Düşünüyordu, kaybettiği eşyasını nereye koyduğunu düşünüyordu. Onu…
Altın varaklarla bezeli büyük ve gösterişli sofranın üstünde yaprak sarmalar, börekler, çörekler, kızartılmış tavuklar ve tabii olarak bulgur ve pirinç…
Sanki hala rüyada gibiydi. Gözlerini açmasına rağmen uzandığı hafif çakıllı topraktan kalkamamıştı. Başının sol tarafında bir acı hissetmeye başladı. Birden…
Sağ yanağı masaya yapışmış öylece duruyordu. Etrafta tek tük uçuşan sineklerden başka hayat belirtisi göremiyordu. Gözleriyse bir açılıp bir kapanıyordu.…
Aylardır uyanığım. Gözlerimin kapandığı süreler ise gün içinde devam eden acının canlı birer yansımasından ibaret. Zemin altımdan kaymakta, hâlâ sabitlenmiş…
