Ne vara razısın ne yoka talip
Ne bu dünyaya aitsin ne kendine sahip
Nefsin şah-ı ekber, kalbin nedense garip
Zevâl-i maşuk gönlü eyledi tahrip.
Ah edip âleme eylesem feryat
Seven sevdiğini hiç unutur mu?
Ne uğruna feda edildi hasenat
Dilde kalan gönlü hiç avutur mu?
Dibine kadar batıp günahın
Çıkmayı ummadığın onca sabahın
Neticesi kim bilir aldığın hangi ahın!
Dayanılmaz azaplara gark eden gönlü.
Eyüp Ocak
