-Üstün Dökmen’e Ait Aynı İsimli Romanın Tanıtımı-1-
“… Siz, Evren’in Dünya’nın ve olup bitenin ne olduğunu bilemezsiniz; ancak neyin ne olduğu konusunda kendi hikayenizi anlatırsınız. (Belki de siz bu yüzden yalnızsınız.)…” demiş Üstün Dökmen, insanı sarmalayan kalemi ile tabir-i caizse yine üstüne dökmeden anlatmış anlatabildiklerimizi.
238 sayfaya çiçeklerden yemeklere, aşklardan ayrılıklara, liderlikten yanlış zaman ve bilgiye, isyandan başarıya, sorgulamamazlık yarasından ortaya çıkan sürekli kanayan ruha ve hayvan kaçakçılığına kadar her şeyi yani koskoca bir ülkeyi sadece sadece ve sadece ‘’238’’ sayfaya sığdırmış. Kitabın her sayfasında bir kişisel sorgu anı var iken aman tanrım ben neleri aşmışım diyebileceğiniz psikolojik desteğin ruhunu dile getirmiş Üstün Dökmen.
“…Alaimisema gücünün farkında değildi, gücü fark edildiğinde ise kendisi bu dünyada olmayacaktı. …“ Alaimisema, gücüne dair doğru bilgiyi doğru zamanda alamadığı için ömrünü birkaç gün sanıp liderlik vasfını keşfedememiş bir kelebek. Ki Alaimisema, yaşadığı kelebek toplumunun kendisine verdiği yanlış bilgilere rağmen; yok oluşa hazırlanırken kelebek kaçakçılarından birkaçının polis tarafından yakalanmasını sağlayan bir kelebek.
İşte bir kadın; kelebek de olsa insan da olsa; yaşamayı hak ettiğini ispatlayabilmek için mücadele vermek zorunda kalıyor. Öğretiler neticesinde Alaimisema, kendi niteliğini erkeği güçlü yapan kadın olarak nitelendirdi; aksinin mümkün olabileceğine dair milyonda birlik bir ihtimal bile fısıldanmamıştı ona. Size de tanıdık geldi mi bu yaşanan? Kadınlara bağırılarak söylenenler ile fısıltı olarak bile dile getirilmeyenler hakkında?
Ne bir olay örgüsü hatası, ne anlatım bozukluğu ne de -dı -mış uyuşmazlığı… ‘’Aman tanrım evet hâlâ erkekler’’ aman pardon ‘’kitaplar var’’ diye çığlık attıran kitap. Bir an aklım kitabın esas insanları UMAY ve GÖKHAN’a gitti de pardon.
Aşağıdaki birkaç satır Alaimisema’ya iletilmek üzere; ‘’HAYIR’’ diye haykıran kitaptaki meslektaşım UMAY tarafından söylenmiş olsun. 19/12/2025
“All day, every day, therapist, mother, maid
Nymph then virgin, nurse and a servant
Just an appendage, live to attend him
So that he never lifts a finger, 24/7 baby machine
So he can live out his picket fence dreams
It’s not an act of love if you make her
You make me do too much labour” -Paris Paloma
Selcen BAYÜN
